Zajrzeć w głąb własnej duszy, powiedzieć całą prawdę o sobie, o swoich marzenich, pragnieniach, miłościach i złościach... co myślisz? co czujesz? jaki jesteś? co robisz? czemu to robisz? ile to potrwa? czemu nic nie mówisz? co myślisz o życiu? co myślisz o mnie? co chciałbyć zrobić? czego niegdy nie powiesz? a czego nie zrobisz?... etc.

Nikt nie powie o sobie całej prawdy...

prawda jest straszna...

"straszność" daję lęk...

lęk przed ludźmi...

Ludzie mogą poznać prawdę o nas samych i nigdy się już do nas nie odezwać, nigdy na nas nie spojrzeć, wyrzucić z życia, z pamięci..., a ludzie są nam potrzebni, bardzo potrzebni, chociaż nigdy im tego nie powiemy, nie...

Tak straszni, nieobliczalni jesteśmy tam, w środku. Głęboko, pod skorupą sztucznych uśmiechów i zdań, chowamy najszczerszą prawdę o nas samych...

Po pierwsze wydeptuje własną ścieżkę

idę swoją drogą ,nie naśladuje reszty.

Po drugie znam oparcie w grupie

bo już wiem ,że posiadanie przyjaciół nie jest takie głupie.

Po trzecie nigdy się za wcześnie nie cieszę

potem mogę żałować tego przecież.

Po czwarte mam oczy szeroko otwarte

szczególnie na to co jest dla ludzi najwięcej warte

lubię niedziele i poniedziałki, błoto, zamki w spodniach ,zielone zapalniczki,

kaszankę, jesień, niezapowiedzianych gości, wygrywać, pić, słońce, tropiki i

guziki.

Kim jest mój wymarzony partner?To ktoś, z kim wszystko jest łatwe,

kolorowe są dnie i noce.Ktoś, z kim mozna porozmawiać o wszystkim zawsze i wszędzie.Ktoś, kto kocha nad życie i pozwala wierzyć, że tak już bedzie.

On nie musi być świętym ani ideałem żadnym.

Wystarczy, aby był sobą i był choć odrobine zabawny .By umiał mnie przytulić,gdy po policzku płyną łzy.Kto pośród tysiąca do wyboru

powie: "Nikt inny tylko Ty!" Ktoś, za kim zatęsknię od razu po zamknieciu drzwi.I kto będzie mnie kochał...Może to właśnie Ty?

Nie ważne jaki masz kolor skóry, włosów, oczu...Jakie wyznanie uważasz za swoje...Najważniejsze, że nikogo nie udajesz i pozostając sobą, pozwalasz się kochać!